Kahlil Gibran 'Fear'

  

Kthim pas nuk ka! 

Thonë se lumi dridhet nga frika 

në grykëderdhje.

Ngadalëson rrjedhën dhe vështron pas, 

udhën e gjatë gjarpnore, kreshtat, pyjet e fshatrat.

Para sysh i shfaqet oqeani i pafund,

saqë ka drojë të bëhet një me të

i duket se do zhduket përgjithmonë. 

Por, kthim pas nuk ka

askush nuk mund të kthehet pas

jeta nuk kthehet pas për askënd 

Lumi duhet të guxoj 

të derdhet në magjinë e kesaj madhështie.

Sepse, vetëm atëherë frika shuhet,

sepse, vetëm atëherë e kupton misterin

se nuk u zhduk në oqean, 

por, u bë vetë oqean.

---------------------------------------   

                                                                               

                                                                               Fear

It is said that before entering the sea
a river trembles with fear.

She looks back at the path she has traveled,
from the peaks of the mountains,
the long winding road crossing forests and villages.

And in front of her,
she sees an ocean so vast,
that to enter
there seems nothing more than to disappear forever.

But there is no other way.
The river can not go back.

Nobody can go back.
To go back is impossible in existence.

The river needs to take the risk
of entering the ocean
because only then will fear disappear,
because that's where the river will know
it's not about disappearing into the ocean,
but of becoming the ocean.

-----------------    

Poezia ‘Fear’ e shkrimtarit dhe filozofit libanezo-amerikan Kahlil Gibran e përkthyer nga Fazli Rrezja